ปิติ ลิ้มเจริญ

เข้ามาสู่โลกของดนตรีได้ยังไง?
ของพี่จะเริ่มมาตั้งแต่ที่บ้านแล้ว เพราะที่บ้านพี่จะเล่นดนตรีกันเป็นหมดทุกคน เลยทำให้พี่ได้ยินเพลงมาตั้งแต่เด็กๆ จากนั้นก็มาเริ่มเรียนเปียโนแบบจริงๆ จังๆ ประมาณ ป.4 (อายุประมาณ 9 ขวบ) พอ ป.5 ก็มาเรียนที่สาธิตปทุมวันก็ได้เล่นดนตรีไทยด้วย (สีซอ) หลังจากนั้นก็ชอบดนตรีมาตลอด ก็เล่นดนตรีมาเรื่อยๆ เล่นได้สารพัดเครื่อง

ตอนเด็กๆ อยากเป็นอะไร?
ตอนเด็กๆ นี่ อาชีพดนตรีพี่ไม่ได้คิดเลย เพราะว่าตอนเด็กๆ พี่อยากเป็นสัตวแพทย์ เพราะส่วนตัวชอบหมา ชอบสัตว์ ชอบป่าเขาอะไรประมาณเนี้ยครับ

แล้วอาชีพนักดนตรีเริ่มเข้ามาตอนไหน?
คือพอเล่นดนตรีมาเรื่อยๆ จนเริ่มโตขึ้น เลยทำให้เราจริงจังกับมันมากขึ้น แล้วพี่เนี่ยจะมีกิฟท์หน่อยตรงที่สามารถเล่นดนตรีได้เกือบหมด อยากช่วงมัธยมก็เป็นหัวหน้าวงดนตรี เป็นประธานชมรมดนตรี พออยู่ ม.5-ม.6 ก็เริ่มคิดอยากจะมีอาชีพทางนี้ แต่จริงๆ แล้วเนี่ย พี่รู้ตัวว่าพี่ไม่ใช่คนเล่นดนตรีเก่งอะไรมากมาย คือเล่นแบบจับฉ่ายซะมากกว่า แต่ที่ชอบจริงๆ แล้ว พี่ชอบคิด ชอบเขียนมากกว่า อย่างสมัยเรียนมัธยมก็เขียนเพลงจีบสาวมาเรื่อยๆ

จากวัยเรียนสู่การทำงานเพลง?
พอจบ ม.6 จริงๆ ก็คิดว่าจะเอ็นทรานซ์เข้าพวกดนตรีอะไรประมาณนี้ไปเลย แต่รู้ว่าท่าทางอาจจะไม่รอดเพราะพี่เป็นคนที่ขี้เกียจซ้อม ก็เลยเลือกเรียนวารสาร ม.ธรรมศาสตร์ เพราะอย่างที่บอกว่าพี่เป็นคนชอบเขียน ถ้าสมมุติว่าพี่เกิดไม่ได้เขียนเพลง ไม่ได้เขียนเพลงโฆษณา ก็คงเขียน Copy Writer ทำ Creative ไปสายนั้นไปเลย ทีนี้พอเข้ามาอยู่ในรั้วมหา’ลัยก็เล่นดนตรีตลอด ไม่ค่อยได้เรียนเท่าไหร่ ก็มีวงกับพวกรุ่นพี่เล่นดนตรีกัน พี่ก็เขียนเพลงแบบเอาไว้เล่นในงานรับน้อง เล่นงานอะไรๆ ไปเรื่อยๆ จากนั้นประมาณปี 3 ปี 4 ก็มีเดโมเพลงที่ทำขึ้นมา แล้วก็ส่งไปให้พี่จิก (ประภาส ชลศรานนท์) ก็ได้ไปออดิชั่น ไปๆ มาๆ สรุปสุดท้ายก็คือไม่ได้ออกเทป แต่ว่าพี่จิกเค้าซื้อเพลงไป 6-7 เพลง ซึ่งก็มีของหลายๆ คนเขียนด้วย แต่หลายๆ เพลงของพี่มันจะไปอยู่ในชุดตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า ของเฉลียง ในชุดนั้นก็มีอยู่ 5-6 เพลง แล้วก็มีเพลง “อย่ายอมแพ้” ของอ้อม สุนิสา ซึ่งตอนที่เพลงนี้ดังพี่เรียนจบพอดี หลังจากเรียนจบก็มาทำงานอยู่ที่วิทยุการบิน แต่ช่วงนั้นก็เทียวไปเทียวมาหาพี่จิกตลอด ซึ่งพี่จิกก็ให้เพลงมาเขียนบ้าง แต่ก็มีผ่านบ้างไม่ผ่านบ้าง พออยู่ที่วิทยุการบินได้ประมาณปีนึง พี่จิกเค้าก็ถามว่า มาเขียนเพลงแบบเต็มตัวมั้ย มาเขียนเพลงที่ค่ายคีตาแบบเต็มเวลา มาลองดูว่ามันจะรอดหรือเปล่ากับอาชีพนี้ ซึ่งพี่ก็เอาอยู่แล้ว เลยออกจากงานมา พอมาอยู่ที่คีตาได้ประมาณเดือนนึงก็เริ่มเข้าที่ ก็ได้เขียนเพลง “อย่าไปเชื่อ” ของจารุณี หลังจากนั้นก็ได้ทำอีก 3 อัลบั้ม จำได้ว่ามีภุชงค์, มะนิลา บราซิลเลี่ยน, แซม ยุรนันท์ ….ต่อมาพี่จิกก็ออกมาทำค่ายมูเซอร์ พี่ก็ตามมาด้วย ก็ได้มาทำพวกกษาปณ์, ทีโบน, มาม่าบลูส์, สุกัญญา มิเกล, ทอม ดันดี, นรีกระจ่าง พี่อยู่ที่มูเซอร์นานเหมือนกันนะ ประมาณ 5 ปีได้ หลังจากนั้นก็เข้ามาแกรมมี่ ตอนแรกมาอยู่ที่ More Music แป๊บนึง มาทำยู่ยี่ ชุดที่ 2 แล้วก็ได้มาเจอกับเสก ก็ได้เกลาเนื้อเพลงให้กับเค้านิดหน่อย ไม่ได้ทำอะไรมากเพราะเสกเค้าเขียนมาเองอยู่แล้ว จนตอนนี้ก็มาอยู่ที่ค่าย C&D ก็อยู่ในเครือแกรมมี่นี่ล่ะ ก็ทำเพลงร่วมกับพี่เป๋า (กมลศักดิ์ สุนทานนท์) ก็จะทำเพลงให้กับพั้นช์, ลานนา อะไรประมาณนี้ล่ะครับ

หลักการเขียนเพลง?
หลักการของพี่ต้องพกกระดาษ ปากกาติดตัวตลอด ถ้ามันนึกอะไรออกก็เขียนเลย แล้วก็อย่าไปเครียดมาก แต่ก็ต้องมีวินัยด้วย เพราะจริงๆ แล้วพอมาถึงจุดนึงมันจะกินกันที่ความคิดมากกว่า คือคนพอเขียนไปเยอะแล้วเนี่ย เรื่องเขียนมันจะไม่ยาก แต่มันจะยากที่มันปิ๊งไม่ปิ๊ง ซึ่งถ้ามันปิ๊งเมื่อไหร่มันก็จะใช้เวลาไม่นาน ที่สำคัญคนเขียนเพลงก็ต้องอ่านเยอะๆ ดูเยอะๆ ฟังเยอะๆ เพราะมันคือการรับสาสน์เข้าไปแล้วย่อยมันออกมาให้เป็นเพลง

นิยามของเพลงดีในความหมายของพี่?
อืม….มันพูดยากนะ แต่สำหรับพี่ไม่ต้องเป็นเพลงที่เนื้อหาจรรโลงสังคม เพราะเพลงมันคือศิลปะที่งดงาม แค่นี้พี่ก็ถือว่ามันดีแล้ว ขอให้มันที่สุดของมัน และไม่ทำร้ายสังคมก็พอแล้ว

ความแตกต่างของการแต่งเพลงยุคก่อนกับปัจจุบัน?
มันไม่ต่างกันมากนะ แต่พี่สังเกตดูว่าชีวิตมนุษย์สมัยนี้มันเร่งรีบขึ้น อันนี้พูดถึงดนตรีด้วยนะ เพราะดนตรีในอดีต Tempo มันจะช้ากว่ายุคนี้ นับวันทุกอย่างยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเนื้อหาก็เหมือนกัน เวลาเล่าเรื่องอะไรมันจะเร็วขึ้น ซึ่งดีไม่ดีอันนี้พี่ไม่รู้ เพราะเราไม่ควรเอาเพลงเก่ามาเทียบกับเพลงใหม่ คือมันเป็นเรื่องของยุคสมัยมากกว่า คือของมันมีเวลาของมัน แต่สำหรับพี่แล้วเวลาฟังเพลงเก่าพี่ก็มีความสุข ฟังเพลงใหม่พี่ก็มีความสุข ฟังแร็พ ฟังแจ๊ซ ฟังคลาสสิคพี่ก็มีความสุข เหมือนกินข้าวน่ะแหละ ถ้าคุณเป็นคนกินง่ายถือเป็นกำไรชีวิตกว่าคนที่กินยาก ซึ่งพี่เป็นคนกินง่าย ฟังเพลงง่าย เที่ยวง่าย พี่มีความสุข ….พี่ถือคตินี้เลย

อนาคตของวงการเพลงบ้านเรา?
ที่เห็นๆ คือตอนนี้มันตามกระแสโลกแหละ และรูปแบบการขายก็ต้องเปลี่ยนด้วย ซึ่งตอนนี้ก็เปลี่ยนไปเยอะแล้วนะ อีกหน่อยยอดซีดีมันจะลดลงเรื่อยๆ ทำให้ตอนนี้รายได้นักแต่งเพลงมันเลยมาจากเรื่องของการดาวน์โหลดแทน

เพลงที่อยากจะแต่งแล้วยังไม่เคยได้ทำ?
มันก็คงจะมีมาเรื่อยๆ ล่ะครับ แต่ตอนนี้ยังนึกไม่ออก เพราะหลังสุดอย่างที่พี่เขียนเพลง “เสื้อแห่งความสุข” ให้กับลานนา ชุดใหม่เนี่ย มันเป็นนิทานที่พี่เคยอ่านมาตั้งแต่เด็ก แล้วหนังสือมันหายไป แต่พี่จำเรื่องได้ ก็หาโอกาสเขียนมาตลอด จนผ่านมา 30 กว่าปีอ่ะถึงได้เขียน

แนะนำน้องๆ ที่อยากแต่งเพลง?
พี่ว่าคนจะเป็นนักแต่งเพลงที่ดี ถ้าอยากจะแต่ง ก็แต่งเลย แล้วอย่างที่พี่บอกแหละว่าอยากเก่งก็ต้องฟังเยอะๆ อ่านเยอะๆ ดูเยอะๆ ที่สำคัญคือต้องเปิดใจให้กว้างด้วย เพราะบางทีเราแต่งเพลงให้คนอื่นฟัง แต่งเพลงเพื่อขาย แต่งเพลงเพื่อให้คนอื่นเค้าชอบ เราจะต้องรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นเป็นหลักด้วย แต่ถ้าเราแต่งเพลงเรื่องของเรา แต่งเอง ร้องเองก็ว่ากันไป

ฝากถึงเทปผีซีดีเถื่อน?
มันก็รู้กันดีอยู่แล้วน่ะครับว่ามันไม่ดี ก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน คือโอเคนะถ้าคุณชอบเพลงนี้ แล้วไรท์แจกให้เพื่อน อันนี้เข้าใจได้ว่าไม่ใช่การขาย มันก็ไม่ผิดอะไรหรอก แต่ก็อยากให้ช่วยๆ กันหน่อยล่ะกัน เดี๋ยวจะไม่มีอะไรกิน ถึงพี่เป็นคนกินง่ายก็เถอะ (555) คือสิ่งเหล่านี้มันก็ทำให้คนทำงานรู้สึกบั่นทอน แล้วต่อไปถ้าคนทำงานได้ตังค์น้อยมันก็ต้องประหยัดงบลงไปล่ะครับ

ผลงานที่ผ่านมา (บางส่วน)

วันหนึ่ง ยู่ยี่ 2539
รักเธอสุดหัวใจ ก้อง 2540
ดาวประดับฟ้า แมว 2543
ใจเอย มาช่า 2545
รักเธอนิรันดร์ ศิรศักดิ์ 2543
ไม่เสียใจที่รักเธอ สุเมธ เดอะปั๋ง 2540
รับได้ไหม แมว จิรศักดิ์ 2544
ตอบได้ไหม หนุ่ย นันทกานต์ 2545
คนเดินดิน วิเชียร ตันติพิมลพันธ์ 2546
บ้านของเรา ธงไชย 2545
อยากอยู่ตรงนี้ ปนัดดา เรื่องวุฒิ 2540
แจกัน สุเมธ เดอะปั๋ง 2540
อยากฟังคำนั้นตลอดไป คริสติน่า 2546
เราคงต้องเป็นแฟนกัน พั้นช์ 2547

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s